Message of the Day:எதிர்மறை சக்திகளிடம் இருந்து விழிப்பாக இருப்பது எவ்வாறு?

Mother's says: There are as many of them as there are elements in the world. Only, unless they express themselves physically, we do not see them. So we are not aware of them. But I told you the other day that the atmosphere is full of countless formations which are usually made up of thoughts, desires, impulses, wills, and which are as mixed as men’s thoughts. There are good ones, there are bad ones; and behind that there are all the formations of the vital world, a world essentially hostile to the Divine. Only the vital in man, under the psychic influence, can change and become a collaborator in the divine work. Otherwise, the vital world is essentially formed of beings hostile to the divine work, and those who open themselves to these forces without any control are naturally under the influence of the adverse forces. So, one can’t say what these adverse forces are. It would be easier to say what they are not. And so, as these adverse forces are countless—these entities exist in thousands and thousands, you see, they are there swarming around people, only waiting for an opportunity to be able to rush into someone—immediately one reabsorbs one’s dose and becomes once again what one was before, sometimes worse. And so the comedy begins all over again. -From Question and Answers by Annai பெரிய அதிர்ஷ்டம் திடீரென வந்தவர்களைக் கேட்டால், அதிர்ஷ்டத்துடன் ஆயிரம் அசந்தர்ப்பங்கள் வருவதை அவர்கள் அனுபவப்பூர்வமாகச் சொல்வார்கள். அன்னையை அழைத்து, பெரிய நல்ல காரியங்கள் நடக்க இருக்கும் நேரத்தில் க்ஷண நேரத்தில் மாற்று நடந்து காரியம் கெட்டு விடும். பத்து லக்ஷம் தொழில் நடத்தியவருக்கு 4 கோடி வியாபாரம் கூடி வந்தது. தானே வந்தது. அவர்கள் சந்தித்துப் பேசும் நேரம், அவருடைய பார்ட்னர் சமாதிக்குப் போய் காரியம் முடிய வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்ய வந்தார். அந்த நேரம் வலிப்பு வந்த ஒருவர் சமாதியருகே விழுந்துவிட்டதாகவும், அவரை ஆஸ்பத்திரிக்குக் கொண்டு போகக் கார் உதவி தேவை என்று ஒருவர் வந்து கேட்டார். கேட்டவர் தம் கார் ஷெட்டில் 6 கார்கள் வைத்திருக்கிறார். ஷெட் எதிரேயிருக்கிறது. பார்ட்னருக்குத் தயக்கம். எப்படி உதவியில்லை என்பது தயக்கம். கொடுத்தால் வலிப்புள்ளவன் காரில் உட்கார்ந்தால், தீயசக்திகள் நுழைய வழி ஏற்படும். இன்னும் 1 மணி நேரத்தில் வலிய வந்த பெரிய ஆர்டர் கையெழுத்தாக இருக்கிறது. காரைக் கொடுத்தார். ஆர்டர் ரத்தாகிவிட்டது. இது தீய சக்திகள் செய்யும் சோதனை என்றறிந்தும், இல்லை என்று சொல்லத் தயக்கப்பட்டதால் வந்த விளைவு இது. இந்தச் சோதனைகள் எந்த உருவத்தில் வந்தாலும் அவற்றின் அடிப்படை ஒன்று தான். உன்னால் விலக்க முடியாத மனிதர்கள், நிகழ்ச்சிகள் மூலம் வரும். தீய சக்திகள்ஏராளமாக உலவுவதுபோல் அன்னைக்குச் சேவை செய்ய (good being) நல்ல சக்திகளும் உலவுகின்றன. அவையும் இதேபோல் நமக்கு நல்ல சந்தர்ப்பங்களை முக்கியமான நேரங்களில் அளித்தபடியிருக்கும். அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளுதலோ, விலக்குவதோ, நம் பங்கு, நம் மனநிலையைப் பொருத்தது. நமக்குக் கோபம் வருமென்றால், நல்ல சந்தர்ப்பத்தில் தீய சக்திகள் கோபத்தைக் கிளப்பும். மானஸ்தனானால் மானப்பிரச்னையைக் கிளப்பும், பேராசைக்காரனானால், ஆசையைக் கிளப்பும், எதை நம்மால் மறுக்க இயலாதோ அதை நம் முன் தீயசக்திகள் வைக்கும். நம் குணத்தைக் கருதாது, ஏன் இந்நிகழ்ச்சி நடக்கிறது என்று நாம் யோசனை செய்தால், அன்னையை மட்டும் நினைத்தால், தீய சக்திகள் விலகும். நம் குணத்திற்கு இடம் கொடுத்தால் அவை வெற்றி பெறும். நல்ல காரியங்கள் நடக்கும்பொழுதும், நம்மால் மறுக்க முடியாதவை குறுக்கிடும். அந்த நேரம் நாம் விழிப்பாக இருந்து, ஏன் இந்த நல்ல காரியம் நடக்கிறது என்று சிந்தித்தால், தவறுதல் வாராது. கர்மயோகி அவர்களின் யோக வாழ்க்கை விளக்கம்  என்ற கட்டுரையில் இருந்து....

கதையும் கருத்தும் - தியானத்தின் மூலம் இறைவனிடம் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்

கதையும் கருத்தும் - 3

Image  Courtesy : http://www.mirapuri-enterprises.com

அனைவருக்கும் வணக்கம். இன்றைய கதைப் பகுதியில் நாம் பார்க்க இருக்கும் கருத்து தியானத்தின் சிறப்பினைப் பற்றியது. இன்றும், அன்னையே கூறும் ஒரு அழகான கதையோடு இங்கு வந்திருக்கிறோம். தியானம் என்பது என்பது  அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒன்று. தியானம் செய்பவர்கள் எல்லோரும் உண்மையான தியானத்தின் நோக்கத்தினை ஏற்கிறார்களா என்பது நாம் சிந்திக்க வேண்டிய ஒன்று. தியானம் செய்கிறேன் என்று உட்கார்ந்து கொண்டு, பல்வேறு சிந்தனைகளை மனதில் கொண்டு அவற்றினை பற்றியே சிந்திப்பவர், தியானத்தின் பலனை அடைய முடியுமா? எண்ணங்களே எதுவுமே இல்லாத நிலையை அடைவது தியானத்தின் முறைகளில் ஒன்று. தமது தியானம் கலைந்தால் கோபம் கொள்பவர்களையும் நாம் பார்க்கிறோம். அவர்களைப் பற்றி அன்னை கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிடுகிறார்.

I have known in my life people whose capacity for meditation was remarkable but who, when not in meditation, were quite ordinary men, even at times ill-natured people, who would become furious if their meditation was disturbed. For they had
learnt to master only their mind, not the rest of their being.

-ஸ்ரீ அன்னை 

 இத்தகைய மனிதர்கள், மனதினை மட்டுமே கட்டுபடுத்தத் தெரிந்தவர்கள், ஆனால் இவர்கள் தனது மற்ற குணநலன்களை மாற்றிக்கொள்வதில்லை என்கிறார்.

இனி கதைக்குச் செல்வோம். இது ஒரு புத்த மதத்தினைச் சேர்ந்த பெண்மணி, தனது திபெத்திய பயணத்தின் போது நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தை அன்னையிடம் கூறினார். அதுவே இக்கதை.

....She (The Buddist woman) was with a certain number of fellow  travellers forming a sort of caravan, and as the approach to Tibet was relatively easier through Indo-China, they were going from that side. Indo-China is covered with large forests, and these forests are infested with tigers, some of which become man-eaters... and when that
happens they are called: “Mr. Tiger.”

 Late one evening, when they were in the thick of the forest
—a forest they had to cross in order to be able to camp safely —Madame Z realised that it was her meditation hour. Now, she used to meditate at fixed times, very regularly, without ever missing one and as it was time for her meditation she told her companions, “Continue the journey, I shall sit here and do my meditation, and when I have finished I shall join you; meanwhile, go on to the next stage and prepare the camp.” One of the coolies told her, “Oh! no, Madam, this is impossible, quite impossible”—he spoke in his own language, naturally, but I must tell you Madame Z knew Tibetan like a Tibetan—“it is quite impossible, Mr. Tiger is in the forest and now is just the time for him to come and look for his dinner.We can’t leave you and you can’t stop here!” She answered that it did not bother her at all, that the meditation was much more important than safety, that they could all withdraw and that she would stay there alone.

Very reluctantly they started off, for it was impossible to
reason with her—when she had decided to do something nothing could prevent her from doing it. They went away and she sat down comfortably at the foot of a tree and entered into meditation. After a while she felt a rather unpleasant presence.

 She opened her eyes to see what it was... and three or four steps away, right in front of her was Mr. Tiger!—with eyes full of greed. So, like a good Buddhist, she said, “Well, if this is the way by which I shall attain Nirvana, very good. I have only to prepare to leave my body in a suitable way, in the proper spirit.” And without moving, without even the least quiver, she closed her eyes again and entered once more into meditation; a somewhat deeper, more intense meditation, detaching herself completely from the illusion of the world, ready to pass into Nirvana.... Five minutes went by, ten minutes, half an hour— nothing happened. Then as it was time for the meditation to be over, she opened her eyes... and there was no tiger! Undoubtedly, seeing such a motionless body it must have thought it was not fit for eating! For tigers, like all wild animals, except the hyena, do not attack and eat a dead body. Impressed probably by this immobility—I dare not say by the intensity of the meditation! —it had withdrawn and she found herself quite alone and out of danger. She calmly went her way and on reaching camp said, “Here I am.”

இப்போது கதைச் சுருக்கத்தினை காண்போம். அந்த புத்த மதத்தினைச் சேர்ந்த பெண்மணி, தினமும் குறிப்பட்ட நேரங்களில், தவறாமல் தியானம் செய்யும் பழக்கத்தினை உடையவர். அவர் அந்த அடர்ந்த காட்டின் வழியாக பயணம் செய்யும் பொழுது, அவர் தியானம் செய்யும் நேரம் வருகிறது. "நீங்கள் பயணத்தினை தொடருங்கள். நான் தியானத்தினை செய்து விட்டு வருகிறேன்" என்று தன்னுடன் வந்த மற்றவர்களிடம் கூறுகிறார்.

அவர்களில்  ஒருவர் அந்த காட்டில் புலியின் அபாயம் இருபதாகக் கூறி எச்சரிக்கிறார். தனது கொள்கையில் பிடிவாதமாக இருக்கும் அவர், மற்றவர்களை அனுப்பி விட்டு, ஒரு மரத்தின் அடியில் அமர்ந்து தியானம் செய்ய ஆரம்பிக்கிறார். சிறிது நேரத்தில், அவருக்கு தனது சூழல் அபாயத்தில் உள்ளதாக உணர்கிறார். கண்களைத் திறந்து பார்த்தால், அங்கு ஒரு புலி அவரை, உண்ணும் நோக்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறது. அப்படியும் அவர் தியானத்தில் இருந்து எழுந்து பயத்தில் ஓடவில்லை. 

"ஓ! இதுதான் நான் முக்தியை (Nirvana) அடைய உதவும் வழி  போலும். நான் இதனை ஏற்றுக் கொள்ள எனது இந்த உடலினை விட்டுச் செல்ல, தியானத்தின் மூலம் என்னை தயார் செய்து கொள்கிறேன்" என்று எண்ணினார். உலகத்தின் மாயையில் இருந்து தன்னை முற்றிலுமாக விடுவித்துக் கொண்டு, ஆழ்ந்த தியானத்தில் மீண்டும் அமர்ந்தார். நேரம் கடந்தது. அரைமணி நேரத்திற்கு மேல் ஆனது. தியானத்தின் முடிவில் கண்களைத் திறந்த போது, அங்கே புலி இல்லை. அவர் அசையாமல் உட்கார்ந்திருக்கும் நிலையினைக் கண்ட புலி, அவர் உண்பதர்க்கு ஏற்ற உணவு இல்லை என்று முடிவு செய்திருக்க வேண்டும்.  ஏனெனில் அவைகள் உயிருடம் உள்ளவர்களை மட்டுமே உண்ணும். அவரது தியானத்தின் ஆழமே அவரை ஆபத்தில் இருந்து காத்து உள்ளது. இவ்வாறு அவர்  இருந்து தப்பினார் என்று கூறி கதையை முடிக்கிறார் அன்னை.

இந்தக் கதையில்,

•  புலியின் மீது கொண்ட பயத்தில், அவர் உயிருக்கு பயந்து ஓடியிருந்தால், அது ஒருவேளை அவரை கொன்றிக்கலாம். அவர், இந்தச் சூழ்நிலையையும், இறைவன் தனக்கு முக்தி தரும் வழி என்று எண்ணி, அதற்கு தயாராக, தியானத்தில் அமர்ந்ததால் அவர் ஆபத்தில் இருந்து இறைவனால் காப்பற்றப்பட்டார் என்று நாம் அறிய முடிகிறது.

• அவர் தியானத்தின் மூலம் இறைவனோடு கொண்ட தொடர்பு அவரை ஆபத்தில் இருந்து காபாற்றியுள்ளது.

 உயிருக்கு ஆபத்தாக வரும் புலிபோல, வாழ்வில் நமக்கு ஆபத்துக்கள் வரும்போது, நாம் இறைவனிடம் கொள்ளும் தொடர்பு, அவற்றை நம்மிடம்
இருந்து விலக்கும்.

நன்றி. வணக்கம்.

 Note :
Nirvāṇa is a term used in Hinduism,^[11][12] Jainism,^[13] Buddhism,^[12][14] and Sikhism.^[15] It leads to moksha, liberation from samsara, or release from a state of suffering, after an often lengthy period of bhāvanā^{[note 5]} or sādhanā.

அன்னையின் பாதையில் : சூழ்நிலைகளும், நம் மனதின் மாற்றமும்

நமது சிந்தனைக்கு:

ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் மனம் என்பது அவருடைய வாழ்வை அல்லது வாழ்வின் போக்கை நிர்ணயிக்கும் முக்கியமான காரணியாக அமைகிறது.  அவருடைய மனதில் எழும் எண்ணங்களின் தன்மையை பொறுத்தே, அவருடைய குணமும் அமைகிறது. மனதில் எழும் சந்தோஷம் அல்லது நல்ல உணர்வுகளுக்கு எது காரணமாக அமைகிறது ? சூழ்நிலைகளா? அல்லது நமது Attitude - மனப்பான்மையா?


உதாரணமாக, அதிகமாக கோபப்படும் குணமுள்ள ஒருவர், நான் என்ன செய்வது, நான் கோபப்படும் படியாக உள்ள செயல்கள் மட்டுமே என்னைச் சுற்றி நடக்கின்றன என்று கூறலாம். என்னைச் சுற்றி நடப்பவை எல்லாமே எனக்குச் சாதகமாக நடந்தால், எனக்கு கோபம் என்பதே வராது என்றும் அவர் கூறலாம். ஆனால், சாதகமான அல்லது நல்ல சூழ்நிலைகளிலும் கூட அவரால் கோபப்படாமல் இருக்க முடியாது. இதில், அவர் தம்மையும், தம்மை சூழ்ந்துள்ளவர்களையும் பாதிப்பிற்கு உள்ளாக்குகிறார் இல்லையா? இங்கு மாற வேண்டியது அவரது குணமா, அல்லது சூழ்நிலையா?

நான் எனது ego  விட்டேன் என்று கூறும் ஒருவரும், தன்னைச் சுற்றி நடக்கும் செயல்களால், தனது மனக் கட்டுபாட்டை இழந்து தனது தாழ்ந்த குணத்தை வெளிப்படுத்தலாம். அப்படி என்றால் இன்னும் அவர் தனது தாழ்ந்த குணங்களை விடவில்லை என்பதே அதன் அர்த்தம் ஆகும், இல்லையா?

நம்மில் பலரும் சூழ்நிலைகளைப் பொறுத்துதான் நமது மனதில் நிம்மதியும், சந்தோஷமும் வருகிறது என்று நினைக்கிறோம். இந்த இடம் சரியில்லை, வேறு இடம் போனால் எனக்கு மன நிம்மதி வரும் என்று தனது இருப்பிடத்தை  அல்லது Environment - ஐ மாற்றுபவரும் உண்டு. வேறு இடத்திற்கு போனால் எனது குணம் மாறும் என்று நினைப்பவர்கள் உண்டு. ஆனால் உண்மையான மாற்றம் எங்கு தேவைபடுகிறது என்பதை சிலர் உணரவில்லை. உண்மையான மன முன்னேற்றமும், வாழ்வின் உயர்வும், Environment  சூழ்நிலை மாற்றத்தினால் மட்டும் கிடைக்குமா?

அன்னையின் பாதையில்:

ஸ்ரீ அன்னை இதுபற்றி என்ன கூறுகிறார் என்று பாப்போம்.

 .................People think that their condition depends on circumstances. But that is all false. If somebody is a “nervous wreck”, he thinks that if circumstances are favourable he will improve. But, actually, even if they are favourable he will remain what he is. All think they are feeling weak and tired because people are not nice to them. This is rubbish. It is not the circumstances that have to be changed: what is required is an inner change.

- The Mother -Questions and Answers III
 
புறசூழ்நிலை அல்லது நிகழ்வுகள் மாறினால் நமது மனநிலையும் மாறும் என்பதில் உண்மையில்லை என்று கூறுகிறார் ஸ்ரீ அன்னை. மற்றவர்களிடம் காணப்படும் முரண்பாடு அல்லது அவர்கள் நம்மிடம் நடந்து கொள்ளும் முறைதான் நமது சோர்வுக்கும் , பலவீனத்திற்கும் காரணம் என்று நினைப்பதும் தவறு என்கிறார். மாற வேண்டியது நம் மனமே என்று விளக்குகிறார் ஸ்ரீ அன்னை.

.............If you feel that a change is needed, it can be in the attitude (மனப்பான்மை ), giving importance to what is to be said and realised and using the past as a preparation for the future. This is not a very difficult thing to do—and I am quite sure that you will easily do it.

- The Mother -Questions and Answers III
 
நம் மனதின் தரம் முன்னேறும் போது அல்லது உயர்ந்த எண்ணங்களைப் பெறும் போது, நாம் எந்த சூழ்நிலையிலும், எந்தப் பிரச்சனைகளும் இன்றி வாழ முடியும்.

...............When one is in need of outward changes, it means that he is not progressing within; for he who progresses within can live always under the same outward conditions: they constantly reveal to him new truths. All outward change should be the spontaneous and inevitable expression of an inner transformation. Normally, all improvement of the conditions of physical life should be the blossoming to the surface of a progress realised within.

- The Mother -Questions and Answers III
 
மன நிம்மதிக்காக, இருப்பிடத்தையோ அல்லது நாம் வாழும் சூழ்நிலையையோ மாற்ற வேண்டியது இல்லை. மாற்ற வேண்டியது பிரச்சனைக்கான நமது குணத்தை அல்லது மனப்போக்கை மட்டுமே என்றும்  கூறுகிறார் அன்னை. மனதின் மாற்றமே, நமது வாழ்வில் ஏற்படும் சூழ்நிலைகளுக்கு அல்லது நிகழ்வுகளுக்கு காரணம் என்று தெளிவுபடுத்துகிறார்.

...........By changing house you cannot change character. If you change your character you need not change your environment.

- The Mother -Questions and Answers III

மனம் மாறுவோம். அன்னையின் பாதையில் முன்னேறுவோம். நன்றி.